بررسی خدمات حمل و نقل دریایی كروز

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

توجه : این فایل به صورت فایل ورد (Word) ارائه میگردد و قابل تغییر می باشد


بررسی خدمات حمل و نقل دریایی كروز دارای 47 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد بررسی خدمات حمل و نقل دریایی كروز کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

فهرست مطالب
1 مقدمه
3 روند تاریخی شیوه مسافرت
4 راه آهن راه آبی
7 مسافرت از راههای آبی
11 چالش هایی رویاروی سیستم حمل و نقل
13 جهانگردی و محیط فیزیكی
19 انتظارات مسافران دریایی
22 غفلت از سفر دریایی
23 پاگرفتن كشتی های مسافربری
31 پیشینه كشتیرانی و حمل و نقل دریایی در ایران
34 حمل و نقل مسافری دریایی در ایران
35 فناوری ساخت كشتی
37 خدمات اطلاع رسانی
39 ترجمه اینترنتی


مقدمه
سیستم حمل و نقل در قلب صنعت جهانگردی قرار دارد. سیستم حمل و نقل خانه یا وطن جهانگرد و مقصد (با تمام جذابیت ها، تسهیلات و سایر ویژگی های سفر) را به هم مرتبط می سازد. كارآیی، راحت بودن و میزان سلامت و امنیت این سیستم، تعیین كننده نوع تجربه و كیفیتی است كه از سفر به دست می آید. در برخی از موارد هزینه حمل و نقل تشكیل دهنده بزرگترین بخش كل هزینه سفر است.
بین پیشرفت سیستم حمل و نقل و رشد صنهت جهانگردی یك رابطه مستقیم برقرار است. به ویژه، خودرو و هواپیمای جت توانستند مسافرت را برای بخش بزرگی از جمعیتن دنیا میسر سازند. با افزایش تقاضا برای مسافرت، ظرفیت وسیله های مختلف حمل و نقل عاملی حیاتی در افزایش یا كاهش صنعت جهانگردی به حساب می آید. برای برخی از مقصدها، محدوددیت هایی كه به وسیله سیستم حمل و نقل و ساختار زیربنایی مقصد (مثا فرودگاه و جاده) اعمال می شود، به صورت بزرگ ترین مانع و عامل بازدارنده در مسیر رشد قرار می گیرد. در مورد مقصدهایی كه به صورت كجزیره در وسط اقیانوس قرار دارند، بدون وجود خطوط هوایی صنعت جهانگردی در آن مسیرها رشد نمی كند و اگر این وسیله نقلیه برای آن مسیر وجود نداشته باشد دست اندركاران صنعت جهانگردی كار چندانی نمی توانند بكنند.

روند تاریخی شیوه مسافرت
در طول تاریخ در زمان های مختلف سیوه های متفاوتی از مسافرت رواج داشته است. سیر تكاملی شیوه مسافرت، از درشكه تا هواپیمای جت، بیانگر روند تكاملی تكنولوژی حمل و نقل است. درك روند تكاملی و سیر تغییرات شیوه مسافرت در طول زمان، از آن نظر اهمیت دارد كه فرآیند تكاملی سایر جنبه های صنعت مسافرت (به ویژه بخش پذیرایی و میهمانداری) تا حد زیادی تحت تأثیر این تغییرات كبوده است.
مسافرت در روزگاران قدیم
تا نخستین سالهای آغاز سده بیستم مسافرت جاده ای تغییر چندان زیاید نكرده بود و بیشتر مسافرت ها با چهارپایان، مثل اسب، انجام می شد و در این سالها بود كه با پیدایش درشكه مسافرت كمی راحت تر شد. این بهبود وضع مسافرت بدان سبب است كه برای ساختن جاده ها از مصالح بهتری استفاده كردند و با پر كردن گودال های كوچك و بزرگی كه در مسیر درشكه ها بود جاده را هموارتر نمودند و از سوی دیگر نوعی فنر زیر اتاقك درشكه قرار دادند كه به اصطلاح موج جاده را می گرفت و مسافر احساس آرامش بیشتری می كرد. به هر حال از آنجا كه جاده سازی كاری بس طاقت فرسا بود و نیز از آنجا كه شهرها در فواصل بسیار دور از هم قرار داشتند و در برخی از موارد راه های آبی بهترین وسیله حمل و نقل بودند، مسافرت ددر مسیرهای طولانی تا پیش از اختراع راه آهن پیشرفت چندان زیاید نداشت.
در آن سالها بیشتر از راه های آبی استفاده می شد و وسایل مسافرت مخصوص این راه ها پیشرفت های چشم گیری كرد. با گذشت چندین سده و در طول تاریخ بسیاری از كشورهایی كه در ساحل دریاها قرار گرفته بودند (مثل فنیق، روم و چین) اقدام به ساخت كشتی های بهتری كردند. از سده شانزده تا نوزده، دریانوردان ازط انواع مختلف كشتی كهن برخی از آنها بسیار معروف بودند، استفاده می كردند. در نخستین سال های سده نوزدهم كشتی بخار ساخته شد و مسافران توانستند با استفاده از این كشتی ها سراسر اقیانوس اطلس را بپیمایند.
راه آهن و راه های آبی
كشتی و راه آهن با نیروی بخار حركت می كرد و انسان برای مسافرت های دسته جمعی نخست از این دو وسیله استفاده كرد. در نخستین سال های سده 19 راه آهن بوجود آمد و در طول این سده به سرعت رشد كرد و توسعه یافت. در سال 1835 راه آهن «گریت وسترن» اندن را به بیریستول وصل كرد و در سال 1841 توماس كوك نخستین گروه مسافران را جابه جا كرد و نوعی مسافرت دسته جمعی (تور) انجام داد. راه آهن سراسری ایالات متحده آمریكا در سال 1869 تكمیل شد. در آخرین سال های سده 19 راه آهن به عنوان بزرگترین وسیله مسافرت به حساب می آمد و انبوه مسافران را در نقاط مختلف دنیا، بین شهرهای بزرگ جابه جا می كرد. در سال 1883، «اورنیت اكسپرس» پاریس را به استانبول و در سال 1913 اندن را به استانبول وصل كرد. در ایالات متحدْ آمریكا «برادوی لیمیتد» و «گلدن استیت لیمیتد» از شهرت زیاید برخوردار بودند و این دو شركت با راه آهن های خود شهرها و نقاط درون شهری را به هم وصل می كردند. در نخستین سال های سده 20، ایستگاه راه آهن به عنوان كانون یا محور اتصال شخرهای بزرگ و كوچك درآمده بود و در اطراف این ایستگاهها انواع میهمان پذیرها و میهمانخانه های كوچك و بزرگ و نیز تشكیلات مختلفی برای مسافرات ایجاد شده بود.
در همین دوره پیشرفت تكنولوژی در كشتی های بخار باعث شد كه از آخرین سال های دهه نوزده تا نخستین سال های دهه 20 راه های آبی و اقیانوس پیمایی شهرت زیادی پیدا كند و خط های بزرگ كشتیرانی مثل «موریتانیا»، «كوئین ماری» و «كوئین الیزابت» به وجود آیند و مسافران می توانستند با استفاده از این راه های آبی سراسر اقیانوس اطلس را در مدتی كمتر از 4 روز بپیمایند.

مسافرت از راه های آبی
كشتی های تفریحی
همان گونه كه پیش از این گفتیم، هواپیما موجب ركود بازار كشتی شد. امروزه كشتی های تفریحی مهم ترین شكل مسافرت آبی به حساب می آیند. كشتی های تفریحی با سایر وسایل حمل و نقل كه پیش از این مورد بحث قرار دادیم متفاوت اند، زیرا هدف آنها تنها ارائه وسیله ای برای حمل و نقل نیست، بلكه خود به خود به عنوان مقصدی برای مسافر به حساب می آیندو با وجود اینكه كشتی های تفریحی در بندرهای مختلف لنگر می اندازند و مسافران می توانند بر ای تفریح، بازدید و خرید و یا هر كار دیگری به ساحل بروند ولی هدف اصلی از مسافرت، اقامت در این نوع كشتی هاست و مسافر می كوشد از انواع تسهیلاتی كه در این گونه كشتی ها وجود دارد استفاده كند. در یكی كشتی تفریحی امروزی، این گونه تسهیلات و وسایل آرامش بسیار زیاد است. امكان دارد كه یك كشتی تفریحی دارای وسایل زیر باشد: سالن تمرین ژیمناستیك، استخر شنا، اتاقك های ویدئویی، فروشگاه، سالن های غذاخوری و سایر وسایل تفریحی و سرگرمی. برای مثال، مسافری كه بر كشتی تفریحی «گوئین الیزابت دو» سوار شود یعنی كشتی ای كه سیزده طبقه دارد و 290324 متر است می تواند از تسهیلات زیر استفاده كند: 5 سالن غذاخوری (كه سه تای آنها ظرفیت 500 نفر را دارد)، یك سالن ورزش، سالن برگزاری گردهمایی ها، سه استخر شنا، یك زمین بسكتبال، یك كتابخانه، یك مركز كامپیوتر و یك فروشگاه بزرگ. در بیشتر كشتی های تفریحی مسئله كمیت و كیفیت غذا از اهمیت زیادی برخوردار است. كشتی های تفریحی امروزی به گونه ای ساخته شده اند كه مسافر در آنها احساس راحتی بیشتری می كند، به گونه ای كه به هنگام طوفانی شدن دریا او شاهد تكان های شدید نخواهد بود. برخی از كشتی های تفریحی دارای گاراژهای بزرگ هستند كه می توانند چند صد خودرو و وسیله نقلیه را در خود جای دهند.
بیشتر سازمان هایی كه خدمات دریایی به مسافران ارائه می دهند، بلیت هوادریا می فروشند. مسافر با این بلیط می تواند از هواپیما و حمل و نقل زمینی به مقصد و برگشت، از كشتی تا بندر مقصد استفاده كند (بلیط برای رفت و برگشت است).
بدین گونه فرد می تواند برای گذراندن روزهای تعطیل یك بلیط كامل دو سره بخرد و هیچ نگران تنظیم برنامه برای رسیدن به كشتی و هواپیما نباشد. به طور متوسط مسافرت با این نوع كشتی های تفریحی 6 روز به طول می انجامد.
بازار كشتی ها تفریحی رو به گسترش است و پیوسته اهمیت بیشتری پیدا می كند. بازار این نوع كشتی های تفریحی در آمریكای شمالی رو به گسترش است و بین سال های 1989 تا 1994 تعداد مسافران با نرخی برابر 7% در سال افزایش یافت و در جمع به 6/4 میلیون نفر رسید. در طی همین دوره ظرفیت كشتی های تفریحی به میزان 8/7 درصد حدر سال افزایش یافته است. در سال 1995 بیشتر كشتی های تفریحی به مقصد دریای كارائیب (كه جزایر باهاما ار هم شامل می شد) رفت و آمد می كردند، كه این مسیر دریایی حدود 50% از بازار این نوع مسافرت ها را به خود تخصیص داد.
سایر مقصدهای پر رفت و آمد عبارت بودند از دریای مدیترانه، 2/9 درصد، آلاسكا 8/7 درصد و ریورا در مكزیك 3/5 درصد. انتظار می رود كه حوزه اقیانوس آرام در آسیا شاهد رشد صنعت جهانگردی و كشتی های تفریحی باشد كه در این حوزه بندر سنگاپور بندر اصلی به حساب می آید.
سایر مسافرت های آبی
سایر شكل های مسافرت آبی همانند كشتی های تفریحی، كاری بیش از حمل و نقل مسافر انجام می دهند. برای مثال، برروی رودخانه هایی كه دارای منظر طبیعی و زیبا هستند، جهانگردان با استافده از قایق های كرایه ای به سیر و سفر و تفریح می روند. این قایق ها برای جهانگردان چنین امكانی را به وجود می آورند كه بین دو نقطه خشكی مسافرت كنند و برروی آب به تفریح و سرگرمی بپردازند. به ویژه قایق هایی كه برروی آب و خشكی حركت می كنند (هوركرافت) می توانند نسبت به سایر قایق های آبی سریعتر افراد را به مقصد برسانند و از جذابت بیشتری برخوردارند.

چالش های رویاروی سیستم حمل و نقل
رشد شركت های هواپیمایی و افزایش تقاضا باعث شده است كه سیستم های حمل و نقل موجب بروز مشكلاتی برای دولت ها، برنامه ریزان، مهندسان و سایر كسانی شوند كه در آینده ای قابل پیش بینی با این پدیده روبه رو خواهند شد.
برنامه ریزی برای ناوگان
از دیدگاه شركت هایی كه خدماتی را در زمینه حمل و نقل ارائه می كنند، برنامه ریزی ناوگان یك مسئله همیشگی است. مقصود از برنامه ریزی ناوگان این است كه شركت بكوشد با توجه به تقاضای مشتریان وسایل ذی ربط را تأمین نماید (عرضه را برابر تقاضا كند). برنامه ریزی ناوگان از آن جهت اهمیت دارد كه ماهیت عرضه در سیستم حمل و نقل چنین چیزی را می طلبد؛ به ویژه وجود تعداد صندلی كه باید به مشتری و مسافر عرضه شود و در مواردی كه بلیت به فروش نرسد وسیله نفلیه با صندلی بدون مسافر مسیر را طی كند. بنابراین یك خودروی مسافری كه تنها 25 مسافر داشته باشد 72% درآمد بالقوه خود را از دست خواهد داد؛
درحالی كه هزنیه های عملیاتی، مثل دستمزد راننده و سوخت بدون توجه به تعداد مسافر به صورت مبلغی ثابت باقی می ماند. برای به حداكثر رساندن تعداد مسافرانی كه وسیله نقلیه می تواند حمل كند، برنامه ریزی ناوگان ضرورت پیدا می كند.
هزینه حمل و نقل زیاد است، بنابراین ایجاب می كند كه حداكثر مسافر را حمل كرد.
هزینه های شامل خرید هواپیما یا وسیله نقلیه و نگهداری آنها می شود و نیز هزینه های وام های كه شركت می گیرد و نیز هزینه های مربوط به تشكیلات و دستمزد نیز در این گروه قرار دارند.

جهانگردی و محیط فیزیكی
برای ارائه مدرك از اثراتی كه جهانگردان بر محیط می گذارند، سه نمونه از مقصد مسافران را در زیر ارائه نموده ایم: با مطالعه این تحقیق های موردی می توان با اثراتی كه جهانگردان بر محیط می گذارند آشنا شد. اینها نمونه هایی از امكان هایی را نشان می دهند كه محیط فیزیكی تحت تأثیر انبوه مسافر و جهانگرد قرار گرفته است.
سواحل مرجانی گریت بارییر در استرالیا
منطقه ساحلی شمال شرقی استرالیا (منطقه حاره) مورد بازدید هزاران استرالیایی و خارجی قرار می گیرد. از ویژگی های اصلی این مكان، آب و هوای استوایی، جنگل ها و مناطق بكر طبیعی است. در آنجا بیش از 2000 كیلومتر ساحل مرجانی وجود دارد و كسانی كه بدانجا مسافرت می كنند می خواهند كه از طبیعت زیبا و منظره لذت ببرند.
سازمان مسئول سواحل مرجانی گریت بارییر پس از بررسی اثراتی كه جهانگردان بر محیط زیست وارد آورده بودند نكات زیر را یادآور شد:
• ایجاد بناها و تأسیسات زیربنایی خسارت های زیاید بر سواحل مرجانی وارد آورده است.
• جهانگردان و مسافران اقدام به جمع آوری صدف، درختچه ها و مرجان كرده اند.
• انبوهی از زباله در همه جا پراكنده است.
• با غذا دادن به حیوانات موجب تغییررفتاروعادت این حیوانات شده اند.
• به سبب سمپاشی و دفع آفات زیان های جبران ناپذیری به محیط بكر و طبیعی این منطقه وارد شده است.
سازمان حفظ سواحل مرجانی نمونه ای از مقصد مسافران است كه مدیریت منطقه می كوشد با اجرای یك استراتژی مدیریت جهانگردی پایدار را تقویت كند. سازمان جنگل های سواحل مرجانی گریت بارییر برنامه استراتژیك به اجرا درآورده است تا بتواند این محیط را حفظ كند و نیز در هر ناحیه یك برنامه ویژه به اجرا درآورده است. نوع فعالیت هایی كه باید در بخش های مختلف این ساحل انجام شود در كانون و مركز این برنامه ها قرار دارد. جهانگردان به سرپرستی راهنماهای كارآزموده، با گرفتن جواز ورود، می توانند از نقاط مختلف این ساحل دیدار كنند. متصدیان و مسئولان گردش های دسته جمعی پس از گرفتن جواز بر رفتار مسافران و جهانگردان نظارت می كنند و سازمان تنها به كسانی چنین جوازهایی می دهد كه نسبت به نوع رفتار مسافران و جهانگردان زیر نظر آنها اطمینان نسبی داشته باشد و این راهنماها باید دقت كنند تا مبادا جهانگردان به محیط خسارت وارد كنند. كسانی كه در صدد ایجاد ساختمان در ساحل برای اقامت جهانگردان برمی آیند باید ضمانت های لازم مربوط به حفظ محیط بدهند. شرایطی كه مربوط به بازدید جهانگردان است، مكان هایی كه می توانند چادر برپا كنند و به اصطلاح اتراق نمایند، نوع ساختمان و فعالیت هایی كه افراد می توانند انجام دهند در این جوازها ذكر شده است. سازمان مزبور استراتژی های زیادی در راه آموزش مدیران، مسئولان و سرپرستان گردش های جمعی به اجرا درمی آورد و همچنین پیوسته به راهنماها آموزش لازم را می دهد.
سازمان در رابطه با مسئولان و متصدیان جهانگردان، یك سلسله اصول تدوین كرده است كه رعایت آنها حفظ محیط زیست را تضمین می كند. در جدول 12-8 دو نمونه از این اصول ارائه شده است. یك دسته از اصول مربوط به مسئولان و متصدیان گردش های دسته جمعی است كه در صدد غذادادن به ماهیان برمی آیند. همچنین سازمان مزبور برای ارزیابی عملكرد دست اندركاران، تحقیقاتی را انجام می دهد. این سازمان نه تنها در مورد اثراتی كه جهانگردان و دیداركنندگان بر محیط می گذارند، تحقیقاتی را انجام می دهد و بدین منظور یك مركز تحقیق دایر كرده است، بلكه در مورد انتظاراتی كه افراد و جهانگردان دارند و نوع واكنش آنها در برابر برنامه هایی كه در زمینه راهنمایی به اجرا درمی آید و نیز در زمینه به كارگیری تكنولوژی های مناسب برای كاهش دادن اثرات منفی جهانگردان بر محیط تحقیقاتی را به اجرا درمی آورد.
نمونه هایی از راهنمایی مسافران و جهانگردان در سواحل مرجانی گریت بارییر
به هنگام غذا دادن به ماهی ها به نكات زیر توجه كنید.
1- اگر طبق برنامه قرار است گره شما به ماهی ها غذا بدهد. این كار باید به وسیله یك مسئول و سرپرست سازمان انجام شود.
2- در جایی كه صید و ماهیگیری انجام می شود. به ماهی ها غذا ندهید. زیرا در نوع فعالیت گونه ای تعارض به وجود می آید.
3- نباید به صورت مستقیم با دست به ماهی ها غذا داد بلكه باید غذا به داخل آب پرتاب شود.
4- به هنگام غذا دادن به ماهی افراد نباید در آب باشند.
5- تنها غذای مخصوص ماهی ها به آب ریخته شود و چیز اضافی به آنها داده نشود.
6- هر بار نباید بیش از یك كیلوگرم ماده غذایی در منطقه ریخته شود.
برای شنا كردن با باله های مصنوعی و دستگاههای اكسیژن یا لوله هایی كه از آب خارج می شود، شناگر باید نكات زیر را رعایت كند:
1- در صورت امكان شنا با وسایل مربوط در نقطه ای دور از ساحل مرجانی انجام شود.
2- شناگر باید همواره مواظب باله هایش باشد و به هنگام تكان دادن آنها مراقبت كند كه به چیزی یا حیواناتی برخورد نكند. به ویژه در مناطق كم عمق آب.
3- شناگر باید دقت كند كه باله هایش به مرجان ها و رسوبات دریا نخورد و آنها را خراش ندهد.
4- شناگر نباید برروی مرجان ها بایستد. اگر نیاز به ایستادن دارد باید برروی سنگی كه مرجانی نیست بایستد.
5- برای استراحت باید در نقاط ویژه به استراحت بپردازد. این مكان باید نزدیك سنگ های مرجانی باشد.
6- شناگر باید دقت كند كه به حیوانات دست نزند زیرا دست زدن به برخی از حیوانات خطرناك است.
7- نباید مسیر ماهی را كه آزادامه در آب شنا می كند بست. و نباید به آن دست زد. شناگر نباید راه كاهی هایی كه در حال شنا و حكرت هستند، سد كند.
8- شناگر نباید به حیوانات آزار برساند.
9- اگر پای شناگر به یك حیوان زنده یا چیزی برخورد كند. باید بكوشد آن را به حالت اولیه خود برگرداند.
10-شناگر باید دقت كند و در باره رفتار خود در آب مطالبی جدید بیاموزد.

انتظارات مسافر
مسافر بدین گونه تعریف می شود: كسی كه از محیط خود خارج می شود، فرصتی بسیار دارد تا با محیط جدید رابطه برقرار كند، و از این رو احتمالاً بهترین نمونه ای را كه یك مقصد یا منطقه می تواند ارائه دهد، انتخاب می كند. مسافر خود را میهمان می پندارد و انتظار دارد كه با وی بدین گونه رفتار شود. گذشته از این، در حالی كه با افزایش خدمات و محصولاتی كه به جهانگرد عرضه می شود استاندارد كارهایی كه باید در ارائه خدمات و محصولات رعایت كرد جنبه رقابتی پیدا می كند و بازار مربوط پویاتر می شود، از این رو سطح انتظارات مشتری یا مسافر نیز بالاتر می رود. تردیدی نیست كه صنعت جهانگردی باید به این انتظارات توجه كند و خدماتی با استانداردهای بالاتر ارائه نماید، یعنی باید به كاركنان آموزش داد تا آنها بتوانند خدماتی با كیفیت بهتر و با راندمانی بالاتر ارائه دهند، چون در غیر این صورت منطقه، سازمان ها و شركت هایی كه در این زمینه فعالیت می كنند سهم بزرگی از بازار خود را از دست خواهند داد. صنعت جخانگردی با چنین چالشی روبه رو است كه باید پیوسته خدماتی عالی تر ارائه دهد، زیرا بازار همواره بر كیفیت اقلام مورد تقاضا می افزاید. یك منطقه یا یك شركت، برای اینكه در بلند مدت موفق شود باید به آموزش كاركنان اهمیت زیادی بدهد، زیرا جهانگرذ مبنای قضاوت خود را بر پایه تماس هایی می گذارد كه با افراد برقرار می كند و. در طول سفر یا بازدید از یك مكان، به نظر خود به «لحظه هایی از حقیقت» دست می یابند. تعیین نوع خدمت از دیدگاه جهانگرد و اینكه شركت های ذی ربط باید خدماتی را با استاندارد شناخته شده ارائه كنند و نیز مسئله آموزش كاركنان از جمله مسئله هایی است كه صنعت مزبور باید مورد توجه قرار دهد.
حفظ استاندارد
برای اینكه یك منطقه (مقصد مسافر) بتواند كیفیت محصولات و خدمات ارائه شده را حفظ كند باید برای عملكرد استانداردهایی را تعیین نماید و افرادی را به كار بگمارد كه دارای چنین ویژگی هایی باشند. در جهانگردی و صنایع دیگر، تعیین استاندارد برای هر كار خود روش یا وسیله است برای افزایش تولید یا بهره وری و باقی ماندن در صحنه رقابت. در ایالات متحده آمریكا، حفظ استاندارد یا سطح مهارت كاركنان مستلزم مبارزه با دستمزدهای ثابتی است كه برای 50 تا 80 درصد نیروی كار كشور تعیین می شود. در اروپا، جامعه اقتصادی اروپا، سال 1990 را «سال جهانگردی» نامید و هدف این بود كه به سبب رویارویی با رقابت فزاینده در كشورهای دیگر، صنعت جهانگردی در اروپا توسعه و گسترش بیشتری یابد. ولی دست اندركاران به این جقیقت پی بردند كه برای رسیدن به چنین هدفی باید یك نیروی كارآزموده و با تجربه داشته باشند. بسیاری از كشورهای ابراز می كردند كه به سبب بدتر شدن نوع محصول یا خدماتی كه ارائه می كردند، سهم بیشتری از بازار را از دست می دادند.
در اجرای سیستم مبتنی بر مهارت های استاندار، فرض بر این گذاشته یم شود كه همه كاركنان تولیدی باید آموزشهایی دیده باشند و برای این نوع كار از نوعی آمادگی برخوردار باشند. سه گروه اصلی باید چنتین سیستمی را به كار برند: كارفرما، یعنی كسی كه ویژگیهای عملكرد سازمان را تعیین می كند و مشخص می كند كه یك كارگر با كارمند باید از چه نوع دانش یا مهارتی برخوردار باشد تا در كار خود موفق گردد؛ اجراكنندگان برنامه های آموزشی مهارت كاركنان آنها را به اجرا درمی آورند و هدف بالا بردن مهارت و رساندن آنها به سطحی است كه از نظر حرفه و كار دارای استاندارد مشخصی شوند؛ و سازمان هماهنگ كننده دولتی، مثل یك هیأت یا كمیسیون، تا بدین وسطله اطمینان به دست آید كه یك سیستم استاندارد مركزی وجود دارد و با انجام ارزیابی هایی مداركی ارائه می كند.

غفلت از سفرهای دریایی
سفرهای دریایی جذابیت های آشكار و پنهان دارد. این نوع سفرها در كشورهای توسعه یافته بسیار با ارزش تلقی می شوند و آمارهای نشان دهنده رشد روزافزون تقاضای مسافرت های دریایی است. تبلیغات شركت های بزرگ و سرمایه گذاری آنها در این زمینه نمایانگر وجود مشاغل فراوانی است كه به كار پشتیبانی و خدمات رسانی به مسافران دریایی مشغول هستند...

لینک کمکی