آشنایی وزرای دوره مغول

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

توجه : این فایل به صورت فایل ورد (Word) ارائه میگردد و قابل تغییر می باشد


آشنایی وزرای دوره مغول دارای 45 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد آشنایی وزرای دوره مغول کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

مقدمه

در تشكیلات اداری و كشوری و گاه لشكری، همواره وزیر نقش اول را ایفا كرده است. در طول تاریخ ایران وزارت، مهمترین ركن اداره كشور محسوب می‌شد چه در دورانی كه ایرانی بر ایران حكومت می كرد و چه زمانی كه مهاجمان بر این آب و خاك حكمرانی كردند،‌ همه به كمك وزیران كاردان بوده. و اگر حاكمی از بركت وجود وزیر شایسته محروم بود به طور حتم عمر دولت او نیز كوتاه بود و اگر رعیت در آرامش و كشور در ثبات قرار می گرفت در سایه تدبیر و كفایت وزیر بود.
همه حكومت های بزرگ ایران چه در قبل از سلام و چه بعد از اسلام، جملگی وزرای مدبری را به خود دیده اند. آخرین ایشان، قبل از هجوم فعول ، سلجوقیان بودند كه با كمك وزاری كاردان توانستند یكی از بزرگترین امپراطوری‌ها را در زمان خود به وجود آورند و به وسیله همین وزرا توانستند آن قلمرو وسیع را اداره كنند. شاید یكی از دلایل افول زود هنگام و سریع خوارزمشاهیان تهی بودند حكومت ایشان از وزرای با كفایت بوده باشد. چنگیزخان و جانشینانش نیز به این نكته واقف بودند، حضور دیوانیان و وزراء ایرانی در دربار مغولان و همراهی ایشان در اداره‌ قلمرو وسیع مغولان بدون شك بنا به درخواست مهاجمان بود.
البته به طور مسلم مغولان نیز به این موضوع آگاه بودند كه كار ملك داری با جنگ آوری جداست و معلوم نبود كه یك جنگاور خوب بتواند اداره كننده‌ خوب هم باشند.
مغولان فاتحان و جنگجویان خوبی بودند، اما تسلط ایشان بر امور كشوری هرگز بر پایه امور لشكری نمی رسید به همین دلیل بود كه خود را بی‌نیاز از داشتن وزرای بر امور كشوری هرگز به پایه امور لشكری نمی‌رسید به همین دلیل بود كه خود را بی‌نیاز از داشتن وزاری توانمند و با كفایت از میان مغلوبین متمدن، نمی دیدند. از همین رو ایرانیان دیوانسالار نیز مشتاق آن بودند كه به خدمت مغولان در آیند، و به تعبیر دیگر ایرانیان در دوران بعد از اسلام در رویارویی با عنصر بیگانه هر گاه از شمشیركاری ساخته نمی‌دید جنگ قلم را آغاز می كرد و همواره از این نبرد پیروز بیرون می‌آمد. و این جنگ قلم نه برای آنكه سرعت تسلط ایشان را بیشر سازد بلكه خواهان آن بودند تا با ورود به دستگاه ایشان جلو ویرانی بیشتر سرزمینهایشان را بدست مهاجمان بگیرند.
از همین رو، وزیر ایلخان به تناسب كاردانی و سیاست خود و اعتماد ایلخانان به ایشان از قدرت بسیاری برخوردار بودند و ثروت فراوان اندوختند و در نتیجه، محسود نزدیكان و رقیبان و هدف توطئه‌های فراوان می شدند چنانكه جز یكی از آنها همه به كین دشمنان و تیغ ایلخانان گرفتار و كشته شدند.


فهرست مطالب

1- مقدمه
2- اهمیت وزارت
3- وزرای ایرانی دوره مغول
محمود یلواچ ) وزیر ایرانی چنگیزخان و اوگتای )
مسعود بیك بن محمود یلواج (وزیر كیوك و منگو )
امیراحمد بناكتی- وزیر قوبیلای قآن (یكی از چهار وزیر او)
4- وزرای عهد ایلخانان:
سیف الدین بیتكچی( وزیر هلاكو )
شمس الدین جوینی( وزیر هلاكو، آباقا، احمد تكودار)
امبربوقا( وزیر ارغون)
جلال الدین مخلص سمنانی( وزیر ارغوان )
سعد الدوله یهودی( وزیر ارغون)
خواجه صدرالدین اجمد خالدی زنجانی( وزیر گیخاتو)
جمال‌الدین دستجردانی( وزیر امور مالی باید و خان )
خواجه صدرالدین احمد زنجانی( وزیر غازان )
خواجه جمال‌الدین دستجردانی ( وزیر غازان )
5- وزارت توأمان :
خواجه رشیدالدین فضل الله و خواجه سعدالدین ساوجی ( وزیر غازان ، اولجایتو)
خواجه تاج الدین علیشاه جیلان و خواجه رشیدالدین (وزیر اولجایتو، ابوسعید خواجه علیشاه به طور مستقل - وزیر ابوسعید )
ركن الدین صاین (وزیر ابوسعید)
دمشق خواجه ( وزیر ابوسعید)
غیاث الدین محمد بن رشید‌الدین و خواجه علاء‌الدین محمد ( وزیر ابوسعید و ارپاخان)


فهرست منابع و مأخذ

1- آق سرائی، محمود بن محمد كریم، مسامره الاخبار و مسایره الاخبار، به سعی عثمان توران، بی جا، بی‌تا.
2- اشپولر، تاریخ مغول در ایران، ترجمه محمود میرآفتاب ، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی ، 1380 .
3- اقبال آشتیانی ، عباس، تاریخ مغول و اوایل ایام تیموری، تهران: نامك، 1376.
4- اقبال آشتیانی، عباس، تاریخ مغول (از حمله مغول تا تشكیل دولت تیموری)، تهران: امیر كبیر، 1379.
5- بیانی، شیرین، دین و دولت در ایرن عهد مغول، 2 ج، تهران: مركز نشر دانشگاهی، 1375.
6- بیانی، شیرین، مغولان و حكومت ایلخانان در ایران، تهران: سمت ، 1379.
7- پطروشفسكی ، تاریخ ایران كمبریج، ترجمه حسن انوشه، تهران: امیركبیر، 1379.
8- حمد الله مستوفی، ابن ابی بكر احمدبن نصر قزوینی، تاریخ گزیده، به اهتمام عبدالحسین نوائی، تهران: امیر كبیر، 1329.
9- خواند میر، غیاث الدین بن همام الدین الحسینی، تاریخ حبیب السیر، ج3، تهران خیام، 1333.
10- خواندمیر، غیاث الدین بن همام الدین، دستور الوزرا، مصحح سعید نفیسی، تهران: اقبال 1317.
11- رشیدالدین فضل الله همدانی، جامع التواریخ، به كوشش بهمن كریمی، 2 ج، تهران: اقبال، 1338،
12- رشیدالدین فضل الله همدانی، مكاتب رشیدی، تصحیح محمد شفیع، لاهور: انتشارات كلیه پنجاب، 1945
13- رجب زاده، هاشم، خواجه رشید الدین فضل الله، تهران: انشارات طرح نو، 1377
14- شبانكاره‌ای، محمد بن علی، مجمع الانساب، تصحیح میرهاشم محدث، تهران: امیركبیر، 1363.
15- القشانی، ابوالقاسم عبدالله بن محمد، تاریخ الجایتو، به اهتمام مهین همبلی ، تهران، انتشارات بنگاه ترجمه و نشر كتاب، 1348.
16- لمبتن، تداوم و تحول در تاریخ میانه ایران، ترجمه یعقوب آژند، تهران: نشرنی، 1372.
17- میرخواند، محمد بن خاوند شاه بن محمود، روضه الصفا، به تصحیح جمشید كیان‌فر، تهران، اساطیر، 1380.
18- مرتضوی، منوچهر، مسائل عصر ایلخانی، تهران: موسسه‌ تاریخ و فرهنگ ایران، 1358.
19- ناصرالین منشی كرمانی، نسائم الاسحار من لطائم الاخبار (در تاریخ وزراء) به تصحیح میر جلال الدین حسینی ارموی (محدث) ، تهران: دانشگاه تهران، 1338.
وصاف الحضره، فضل الله بن عبدالله شیرازی، تجزیه الامصار و تزجیه الاعصار، به اهتمام محمد مهدی اصفهانی، بمبئی، 1269.

لینک کمکی