آشنایی با ابوعبدالله جعفر محمدالرودكی

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

توجه : این فایل به صورت فایل ورد (Word) ارائه میگردد و قابل تغییر می باشد


آشنایی با ابوعبدالله جعفر محمدالرودكی دارای 63 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد آشنایی با ابوعبدالله جعفر محمدالرودكی کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

نام و نسب
مؤلف لباب الالباب نام و نسب او را استاد ابوعبدالله جعفر محمدالرودكی ضبط كرده است و در زبان پارسی متداول است كه نام پسر را به اضافت بر نام پدر ملحق می كنند ، پس مراد او ابوعبدالله جعفربن محمد بوده است .
نظامی عروضی در چهار مقاله ، در مقالت اول نام او را عبدالله جعفربن محمد الرودكی ضبط كرده است . مؤلف فرهنگ جهانگیری ، در لغت زخمه ، كه این بیت از قطران را به وی نسبت می دهد می نویسد : استاد ابوالحسن رودكی گوید :
شنبه شادی و اول مه آذر زخمه برافگن به عود وعود بر آذر
در تذكره بزم آرا كه در سال 1000 تألیف شده نام او عبدالله محمد رودكی است . در تذكره میخانه كه در اوایل قرن یازدهم تألیف شده ابوعبدالله محمدالرودكی سمر قندی ، در تذكره خیرالبیان تألیف حسین بن غیاث الدین محمد تنها به نام رودكی اسم او برده شده است . در تذكره الشعرای دولتشاه سمر قندی نیز نام وی استاد ابوالحسن رودكی ثبت شده است . مؤلف مجمع الفصحا نوشته است : «نامش محمد ، كنیتش ابوالحسن ، بعضی عبدالله گفته اند و بعضی گفته اند ابوعبدالله كنیتش بوده است و نامش جعفربن محمد الرودكی»… البته درست ترین گفته از حیث قدمت مأخذ و اعتبار كتاب ، گفتار عبدالكریم بن محمد السمعانی است در كتاب الانساب كه نام و نسب او را چنین تصریح می كند : «ابوعبدالله جعفربن محمد بن حكیم بن عبدالرحمن بن آدم الرودكی الشاعر السمر قندی» و ریشه گفتار سمعانی تاریخ سمر قند تألیف ابو سعد عبدالرحمان بن محمد ادریسی حافظ سمر قندی در گذشته در 450 است كه 121 سال پس از رودكی در گذشته است و نزدیك ترین كس از مؤلفان به زمان اوست .

تخلص
درباب وجه تخلص او مؤلفانی كه در این باب ذكری كرده اند متفقند كه یا از نام مولد وی رودك آمده است یا اینكه چون رود نیكو می نواخته او را رودكی خوانده اند . اما جهت دوم سست و نادرست می نماید چه اگر دورنواز بوده است می بایست او را رودی بخوانند نه رودكی ، زیرا كه رود مصغری چون رودك هرگز در زبان ما معمول نبوده و در هیچ یك از فرهنگ ها ضبط نكرده اند . رودی هم به قیاس زبان فارسی درست نیست زیرا زننده و نوازنده رود را باید به زبان فارسی آن هم در قرن چهارم كه رعایت قواعد فصاحت و مبادی زبان را می كرده اند «رودساز» یا «رود نواز» و یا «رود زن» گفت و نه رودی و رودكی .
مسلم است كه رودكی نام و شهرت این شاعر بزرگ ما بوده و به این اسم شناخته می شده و خود نیز در اشعاری كه ازو بازمانده است چند جا ایت تخلص را به كار برده است :
رودكی چنگ برگرفت و نواخت باده انداز كو سرود انداخت
رودكیا ، بر نورد مدح همه خلق مدحت او گوی و مهر دولت بستان نیست شگفتی كه رودكی به چنین جای خیره شود بی روان و ماند حیران تو رودكی را ، ای راهرو ، همی بینی بدآن زمانه ندیدی كه این چنینان بود در عشق چو رودكی شدم سیر از جان از گریه خونین مژه ام شد مرجان
و معاصرین و كسانی كه بلافاصله پس از وی آمده اند همه او را بدین تخلص خوانده اند .
رودكی را یكی از چندتن معدود از میان نخستین شعرای زبان فارسی می توان شمرد كه به تخلص شاعرانه خویش معروف شده و این خود دلیل بر فرط شهرت شاعر است كه شهرت او در شعر عنوان شخصی وی را در حجاب بگیرد و نام اصلی او را از میان ببرد ، چنان كه مؤلفان در نام و نسب و كنیت او آن همه اختلاف كرده اند كه بدان اشارت رفت و شاید شاعران دیگر اقران رودكی نیز تخلص داشته اند كه بدان مشهور نگشته اند .

لینک کمکی