بررسی سیگنال ها و پروتکل ها

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

توجه : این فایل به صورت فایل ورد (Word) ارائه میگردد و قابل تغییر می باشد


 بررسی سیگنال ها و پروتکل ها دارای 160 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد بررسی سیگنال ها و پروتکل ها  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

 

بخشی از فهرست مطالب پروژه بررسی سیگنال ها و پروتکل ها

فصل اول

سیگنال ها و پروتکل ها

فصل دوم

مدل OSI

فصل سوم

پروتکل TCP/IP

فصل چهارم

لایه اینترنت

فصل پنجم

ارسال اطلاعات با استفاده از TCP/IP

فصل ششم

 

 

سیگنال ها و پروتکل ها
کامپیوتر های موجود در یک شبکه به طرق مختلفی می توانند با همدیگر ارتباط برقرار کنند اما بخش بزرگی از این فرآیند ربطی به ماهیت داده هایی که از طریق رسانه شبکه عبور می کند ندارد . قبل از اینکه داده هایی که کامپیوتر فرستنده تولید کرده است به کابل یا نوع دیگری از رسانه برسد به سیگنال هایی که متناسب با آن رسانه می باشد تجزیه می شود.این سیگنال ها ممکن است مثلا برای سیم های مسی ولتاژهای الکتریکی برای فیبر نوری پالس های نور و در شبکه های بی سیم امواج رادیویی و مادون قرمز باشند.این سیگنال ها کدی را تشکیل می دهند که رابط شبکه هر کامپیوتر گیرنده ای ?آنرا به داده های باینری قابل درک با نرم افزار در حال اجرای روی آن کامپیوتر تبدیل می کند .
بعضی از شبکه ها متشکل از کامپیوتر های مشابهی هستند که دارای سیستم عامل و برنامه های یکسانی می باشند در صورتی که شبکه هایی هم وجود دارند که دارای سکوهای (platform) متفاوتی هستند و نرم افزارهایی را اجرا می کنند که کاملا با یکدیگر تفاوت دارند . ممکن است اینطور به نظر آید که برقراری ارتباط بین کامپیوترهای یکسان ساده تر از بین کامپیوتر های متفاوت است و البته در بعضی از موارد این نتیجه گیری صحیح می باشد. صرفنظر از نرم افزارهایی که در یک شبکه روی کامپیوترها اجرا می شود و صرفنظر از نوع آن کامپیوترها ، باید زبان مشترکی بین آنها وجود داشته باشد تا برقراری ارتباط میسر شود . این زبان مشترک پروتکل نامیده می شود و حتی در ساده ترین نوع تبادل اطلاعات ، کامپیوترها از تعداد زیادی از آنها استفاده می کنند.در واقع همانطور که برای اینکه دو نفر بتوانند با یکدیگر صحبت کنند باید از زبان مشترکی استفاده کنند کامپیوترها هم برای تبادل اطلاعات نیاز به یک یا چند پروتکل مشترک دارند .
یک پروتکل شبکه می تواند نسبتا ساده یا کاملا پیچیده باشد .در بعضی موارد پروتکل فقط یک کد است (مثلا الگویی از ولتاژهای الکتریکی ) که مقدار دودویی یک بیت را نشان می دهد و همانطور که می دانید این مقدار می تواند 0 یا 1 باشد. پروتکل های پیچیده تر شبکه می توانند سرویس هایی را ارائه دهند که بعضی از آنها در اینجا نام برده شده  است:
اعلام دریافت بسته (packet acknowledgment) :که ارسال یک پیغام از طرف گیرنده به فرستنده مبنی بر دریافت یک یا چند بسته می باشد. یک بسته جزء بنیادی اطلاعات فرستاده شده روی یک شبکه محلی  (LAN) می باشد.
بخش بندی (segmentation) : که در واقع به تقسیم کردن یک جریان داده طولانی به بخش های کوچکتر می باشد به صورتی که بتوان آنرا در داخل بسته ها ، روی یک شبکه انتقال داد .
کنترل جریان (flow control) : شامل پیغام هایی می باشد که از طرف گیرنده به فرستنده مبنی بر بالا یا پایین بردن سرعت انتقال داده فرستاده می شود .
تشخیص خطا (error detection) : شامل کدهای بخصوصی می باشد که در یک بسته وجود دارد و سیستم گیرنده از آنها برای اطمینان از اینکه داده های آن بسته سالم به مقصد رسیده است یا نه استفاده می کند .
تصحیح خطا (error correction)  : پیغام هایی که توسط سیستم گیرنده تولید می شود و به اطلاع فرستنده می رسانند  که بسته های معینی آسیب دیدند و باید دوباره فرستاده شوند .
فشرده سازی (data compression) : مکانیزمی است که در آن با حذف اطلاعات اضافه، مقدار داده ای را که باید از طریق شبکه فرستاده شود در حد امکان کم می کنند .
کدگذاری داده (data encryption) : مکانیزمی است برای محافظت از داده هایی که قرار است از طریق شبکه منتقل شود و در آن توسط کلیدی که سیستم گیرنده از آن مطلع است داده ها کد گذاری می شوند.
اغلب پروتکل ها بر مبنای استاندارد های عمومی می باشند که توسط یک کمیته مستقل تولید شده اند نه یک تولید کننده بخصوص. بدین صورت این تضمین وجود دارد که سیستم های مختلف می توانند از آنها به راحتی استفاده کنند .
معهذا هنوز تعدادی پروتکل وجود دارد که اختصاصی هستند و هرگز در بین عموم معرفی نشده اند مسئله مهمی که همیشه باید در نظر داشت این است که همه ی کامپیوتر های موجود در یک شبکه در طول فرآیند برقراری ارتباط و تبادل اطلاعات از پروتکل های گوناگون استفاده می کنند .کارهایی که پروتکل های مختلف در یک شبکه انجام می دهند در بخش هایی به نام لایه تقسیم می شوند که مدل OSI را تشکیل می دهند .
رابطه ی بین پروتکل ها  
اغلب به مجموع پروتکل هایی که در لایه های مختلف مدل OSI وجود دارد پشته پروتکل اطلاق می شود .این مجموعه پروتکل ها به کمک همدیگر سرویس هایی را که یک برنامه بخصوص ممکن است نیاز داشته باشد ، ارائه می کنند و هیچ یک از آنها قابلیت انجام کار دیگری را ندارند به عنوان مثال اگر پروتکلی در یک لایه سرویس خاصی را ارائه می کند ، پروتکل های موجود در لایه های دیگر دقیقا آن سرویس خاص را ارائه تامین نمی کنند . نسبت به جهت جریان داده ها ، پروتکل های لایه های کنار همدیگر سرویس هایی را برای همدیگر تامین می کنند در یک شبکه ، اطلاعات از یک برنامه که در لایه بالایی پشته پروتکل قرار دارد سرچشمه می گیرد و متعاقبا لایه ها را به سمت پایین طی می کند .
پایین ترین بخش پشته پروتکل را رسانه شبکه تشکیل می دهد که وظیفه انتقال داده ها به کامپیوتر های دیگر موجود در شبکه را دارد .
وقتی داده ها از طریق شبکه به مقصد می رسند ، کامپیوتر گیرنده دقیقا عکس عملیاتی را که کامپیوتر فرستنده انجام داده است باید انجام دهد .
اطلاعات از لایه پایینی پشته به سمت برنامه گیرنده که در لایه بالایی قرار دارد عبور می کند و در هر لایه عملیاتی مشابه با آنچه در فرستنده در همان لایه انجام شده است ،اعمال می شود به عنوان مثال اگر پروتکلی در لایه سوم فرستنده مسئول کد گذاری اطلاعات می باشد ، همان پروتکل در لایه سوم گیرنده مسئول کد گشایی اطلاعات می باشد .به این صورت پروتکل های موجود در لایه های مختلف سیستم فرستنده با پروتکل های معادل خود که در همان لایه اولی در بخش گیرنده وجود دارند ارتباط بر قرار می کنند .شکل 2 این مطلب را نمایش می دهد.
تاریخچه پیدایش شبکه
در سال 1957 نخستین ماهواره، یعنی اسپوتنیک توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق به فضا پرتاب شد. در همین دوران رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابرقدرت آن زمان جریان داشت و دنیا در دوران رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابر قدرت آن زمان جریان داشت و دنیا در دوران جنگ سرد به سر می برد. وزارت دفاع امریکا در واکنش به این اقدام رقیب نظامی خود، آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته یا آرپا (ARPA) را تاسیس کرد. یکی از پروژه های مهم این آژانس تامین ارتباطات در زمان جنگ جهانی احتمالی تعریف شده بود. در همین سال ها در مراکز تحقیقاتی غیر نظامی که بر امتداد دانشگاه ها بودند، تلاش برای اتصال کامپیوترها به یکدیگر در جریان بود. در آن زمان کامپیوتر های Mainframe از طریق ترمینال ها به کاربران سرویس می دادند. در اثر اهمیت یافتن این موضوع آژانس آرپا (ARPA) منابع مالی پروژه اتصال دو کامپیوتر از راه دور به یکدیگر را در دانشگاه MIT بر عهده گرفت. در اواخر سال 1960 اولین شبکه کامپیوتری بین چهار کامپیوتر که دو تای آنها در MIT، یکی در دانشگاه کالیفرنیا و دیگری در مرکز تحقیقاتی استنفورد قرار داشتند، راه اندازی شد. این شبکه آرپانت نامگذاری شد. در سال 1965 نخستین ارتباط راه دور بین دانشگاه MIT و یک مرکز دیگر نیز برقرار گردید.
در سال 1970 شرکت معتبر زیراکس یک مرکز تحقیقاتی در پالوآلتو تاسیس کرد. این مرکز در طول سال ها مهمترین فناوری های مرتبط با کامپیوتر را معرفی کرده است و از این نظریه به یک مرکز تحقیقاتی افسانه ای بدل گشته است. این مرکز تحقیقاتی که پارک (PARC) نیز نامیده می شود، به تحقیقات در زمینه شبکه های کامپیوتری پیوست. تا این سال ها شبکه آرپانت به امور نظامی اختصاص داشت، اما در سال 1927 به عموم معرفی شد. در این سال شبکه آرپانت مراکز کامپیوتری بسیاری از دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی را به هم متصل کرده بود. در سال 1927 نخستین نامه الکترونیکی از طریق شبکه منتقل گردید.
در این سال ها حرکتی غیر انتفاعی به نام MERIT که چندین دانشگاه بنیان گذار آن بوده اند، مشغول توسعه روش های اتصال کاربران ترمینال ها به کامپیوتر مرکزی یا میزبان بود. مهندسان پروژه MERIT در تلاش برای ایجاد ارتباط بین کامپیوتر ها، مجبور شدند تجهیزات لازم را خود طراحی کنند. آنان با طراحی تجهیزات واسطه برای مینی کامپیوتر DECPDP-11 نخستین بستر اصلی یا Backbone شبکه کامپیوتری را ساختند. تا سال ها نمونه های اصلاح شده این کامپیوتر با نام PCP یا Primary Communications Processor نقش میزبان را در شبکه ها ایفا می کرد. نخستین شبکه از این نوع که چندین ایالت را به هم متصل می کرد Michnet نام داشت.
روش اتصال کاربران به کامپیوتر میزبان در آن زمان به این صورت بود که یک نرم افزار خاص بر روی کامپیوتر مرکزی اجرا می شد. و ارتباط کاربران را برقرار می کرد. اما در سال 1976 نرم افزار جدیدی به نام Hermes عرضه شد که برای نخستین بار به کاربران اجازه می داد تا از طریق یک ترمینال به صورت تعاملی مستقیما به سیستم MERIT متصل شوند.این، نخستین باری بود که کاربران می توانستند در هنگام برقراری ارتباط از خود بپرسند: کدام میزبان؟
از وقایع مهم تاریخچه شبکه های کامپیوتری، ابداع روش سوئیچینگ بسته ای یا Packet Switching است. قبل از معرفی شدن این روش از سوئیچینگ مداری یا Circuit Switching برای تعیین مسیر ارتباطی استفاده می شد. اما در سال 1974 با پیدایش پروتکل ارتباطی TCP/IP از مفهوم Packet Switching استفاده گسترده تری شد. این پروتکل در سال 1982 جایگزین پروتکل NCP شد و به پروتکل استاندارد برای آرپانت تبدیل گشت. در همین زمان یک شاخه فرعی بنام MILnet در آرپانت همچنان از پروتکل قبلی پشتیبانی می کرد و به ارائه خدمات نظامی می پرداخت. با این تغییر و تحول، شبکه های زیادی به بخش تحقیقاتی این شبکه متصل شدند و آرپانت به اینترنت تبدیل گشت. در این سال ها حجم ارتباطات شبکه ای افزایش یافت و مفهوم ترافیک شبکه مطرح شد.
مفهوم شبکه
هسته اصلی سیستم های توزیع اطلاعات را شبکه های کامپیوتری تشکیل می دهند. مفهوم شبکه های کامپیوتری بر پایه اتصال کامپیوتر ها و دیگر تجهیزات سخت افزاری به یکدیگر برای ایجاد امکان ارتباط و تبادل اطلاعات استوار شده است. گروهی از کامپیوتر ها و دیگر تجهیزات متصل به هم را یک شبکه می نامند.
ساده ترین نوع شبكه با متصل كردن چند كامپیوتر به وسیله كابل های خاصی به وجود می آید . ممكن است یك چاپگر به یكی از كامپیوترها متصل باشد و با استفاده از این سیستم شبكه ? این چاپگر به اشتراك بقیه كامپیوترها نیز گذاشته شود . همچنین ممكن است چاپگر مستقیما به شبكه متصل شده باشد . سایر تجهیزات جانبی كامپیوتر نیز می توانند برای استفاده همه كاربران در یك شبكه به اشتراك گذاشته شوند . هر دستگاه با یك كابل به شبكه اتصال می یابد و دارای یك آدرس یگانه و منحمصر به فرد است ? كه در شبكه با آن آدرس شناخته می شود . به همین دلیل اطلاعات دقیقا به همان كامپیوتری كه مد نظر است فرستاده می شود و خطایی رخ نمی دهد . دسترسی به منابع به اشتراك گذاشته دارای ارزش بسیار زیادی است . یك منبع می تواند یك فایل ? متن ? چاپگر ? دیسك سخت ? مودم یا دسترسی به اینترنت باشد و حتی توانایی پردازش كامپیوترها نیز می تواند به اشتراك گذاشته شود . به اشتراك گذاشتن منابع بیان شده نوعی قابلیت سیستم عامل تحت شبكه است كه به كاربر امكان دسترسی به اطلاعات موجود در سایر كامپیوترهای شبكه را می دهد . نكته مهم در این سیستم این است كه سیستم عامل باید دارای امنیت باشد و باید بتواند در دسترسی به اطلاعات (به خصوص داده ها ) محدودیت ایجاد كند.

کاربردهای شبکه
 کامپیوتر هایی که در یک شبکه واقع هستند، میتوانند اطلاعات، پیام، نرم افزار و سخت افزارها را بین یکدیگر به اشتراک بگذارند. به اشتراک گذاشتن اطلاعات، پیام ها و نرم افزارها، تقریباً برای همه قابل تصور است در این فرایند نسخه ها یا کپی اطلاعات نرم افزاری از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر منتقل می شود. هنگامی که از به اشتراک گذاشتن سخت افزار سخن می گوییم به معنی آن است که تجهیزاتی نظیر چاپگر یا دستگاه مودم را می توان به یک کامپیوتر متصل کرد و از کامپیوتر دیگر واقع در همان شبکه، از آن ها استفاده نمود.
به عنوان مثال در یک سازمان معمولاً اطلاعات مربوط به حقوق و دستمزدپرسنل در بخش حسابداری نگهداری می شود. در صورتی که در این سازمان از شبکه کامپیوتری استفاده شده باشد، مدیر سازمان می تواند از دفتر خود به این اطلاعات دسترسی یابد و آن ها را مورد بررسی قرار دهد. به اشتراک گذاشتن اطلاعات و منابع نرم افزاری و سخت افزاری دارای مزیت های فراوانی است. شبکه های کامپیوتری می توانند تقریباً هر نوع اطلاعاتی را به هر شخصی که به شبکه دسترسی داشته باشد عرضه کنند. این ویژگی امکان پردازش غیر متمرکزاطلاعات را فراهم می کند. در گذشته به علت محدود بودن روش های انتقال اطلاعات کلیه فرایند های پردازش آن نیز در یک محل انجام می گرفته است. سهولت و سرعت روش های امروزی انتقال اطلاعات در مقایسه با روش هایی نظیر انتقال دیسکت یا نوار باعث شده است که ارتباطات انسانی نیز علاوه بر مکالمات صوتی، رسانه ای جدید بیابند.
به کمک شبکه های کامپیوتری می توان در هزینه های مربوط به تجهیزات گران قیمت سخت افزاری نظیر هارد دیسک، دستگاه های ورود اطلاعات و... صرفه جویی کرد. شبکه های کامپیوتری، نیازهای کاربران در نصب منابع سخت افزاری را رفع کرده یا به حداقل می رسانند.
از شبکه های کامپیوتری می توان برای استاندارد سازی برنامه های کاربردی نظیر واژه پردازها و صفحه گسترده ها، استفاده کرد. یک برنامه کاربردی می تواند در یک کامپیوتر مرکزی واقع در شبکه اجرا شود و کاربران بدون نیاز به نگهداری نسخه اصلی برنامه، از آن در کامپیوتر خود استفاده کنند.
استاندارد سازی برنامه های کاربردی دارای این مزیت است که تمام کاربران و یک نسخه مشخص استفاده می کنند. این موضوع باعث می شود تا پشتیبانی شرکت عرضه کننده نرم افزار از محصول خود تسهیل شده و نگهداری از آن به شکل موثرتری انجام شود.
مزیت دیگر استفاده از شبکه های کامپیوتری، امکان استفاده از شبکه برای برقراری ارتباطات روی خط (Online) از طریق ارسال پیام است. به عنوان مثال مدیران می توانند برای ارتباط با تعداد زیادی از کارمندان از پست الکترونیکی استفاده کنند.
سرور یا سرویس دهنده شبكه
سرور یا سرویس دهنده شبكه  یكی از كامپیوترهای شبكه است كه كنترل مركزی كل شبكه را بر عهده دارد . این كامپیوتر قادر است منابع شبكه را به اشتراك بگذارد . مثلا فضای دیسكها ? برنامه ها ? دسترسی به اینترنت ? كنترل چاپگرهایی كه مستقیما به آن وصل هستند ? از انواع منابع موجود در شبكه می باشند . در اصل وظیفه اصلی سرور به اشتراك گذاشتن منابع است و اینكه تعیین كند ? كدام كاربر در چه سطحی اجازه دسترسی به منابع به اشتراك گذاشته شده را دارد . اغلب تصور بر این است كه سرور یك كامپیوتر بزرگ است ? اما در واقع لزوما اینطور نیست و سرور می تواند یك كامپیوتر معمولی هم باشد . البته سرور برای كارایی بیشتر می تواند دارای دیسك سخت و حافظه با ظرفیت بالاتر و كارت شبكه سریعتر باشد . 
برای اینكه سرور كمتر دچار مشكل یا بروز خطایی شود ? می توان از مجموعه ای از دیسك ها ? منبع تغذیه های جانبی ? RAM های چك كننده خطا و پردازش گرهای اضافی استفاده كرد . حتی برای جلوگیری از ایجاد وقفه در زمان قطع برق می توان از (Uninterruptible Power Supplies) UPS استفاده كرد . سرور می تواند تنها از یك سیستم عامل شبكه استفاده كند . كامپیوتر سرور در سیستم عاملهای شبكه دارای یك سری نرم افزارهای مربوط به خود است كه وظیفه آنها تخصیص منابع به كامپیوترهای دیگر می باشد . هنگامی كه سرور با استفاده از سرویس های مختلف منابع شبكه را به اشتراك می گذارد در واقع امكان دسترسی به این منابع را برای مشتری ها (Client) فراهم می كند . عمده ترین سیستم عامل های شبكه در این زمان سیستم عامل Windows نگارشهای 95?98?NT ?2000?2003?Net هستند كه تمام نرم افزارهای لازم برای كنترل شبكه را دارا می باشند .
سیستم عامل های شبكه
كامپیوتر سرور هر قدر كه قوی باشد بدون سیستم عامل كارایی ندارد . در واقع این سیستم عامل است كه می تواند از قابلیت های Server استفاده كند . پس ممكن است كه كامپیوتر سرور دارای ویژگی های بسیار زیادی باشد ولی به دلیل سیستم عامل ضعیفی كه بر روی آن نصب شده است ? قابلیت های كمی از كامپیوتر سرور مورد استفاده قرار بگیرد . سیستم عامل شبكه (Network Operating System) یا NOS مسئول به اشتراك گذاشتن منابع در شبكه ? كنترل تمامیت اطلاعات موجود در شبكه و تعیین میزان دسترسی هر كاربر به منابع شبكه است .
شبكه های  Peer – To – Peer
در شبكه هایی كه در آن تمام كامپیوترهای شبكه نسبت به یكدیگر از حق دسترسی های یكسان برخوردار هستند ? شبكه  Peer – To – Peer نامیده می شود و در آن Server خاصی وجود ندارد . در این موارد یك كامپیوتر هم Server و هم Client است . این شبكه دارای زمان استفاده خاص می باشد . یعنی مثلا در یك اداره در زمان ساعات اداری می توان از آن استفاده كرد . زیرا در ساعات دیگر ممكن است فقط بعضی از كامپیوترها روشن باشند . این شبكه می تواند دارای گروه بندی های مختلف باشد كه هر كدام از كاربران با وجود این كه در یك اداره هستند عضو گروه های مختلف یك شبكه Peer – To – Peer باشند .
نكات مهم در شبكه های  Peer – To – Peer :
1 – مدیریت كامپیوترها در صورتی كه تعداد آنها زیاد شود ? مشكل است .
2 – گسترش شبكه بسیار محدود می باشد .
3 – هر كاربر مسئول حفاظت از فایلها و منابع مربوط به خود است .
4 – هر كاربر باید مهارت Server شدن و اعمال امنیتهای لازم را داشته باشد .
5 – كاربران احتمالا فقط در یك اداره یا یك سازمان هستند .
هنگامی كه نیاز به گسترش شبكه Peer – To – Peer داشته باشیم و بخواهیم امنیت نیز رعایت شود ? نیاز به یك Server داریم تا شبكه به كمك آن راه اندازی شود . این نوع شبكه معمولا Client/Server نامیده می شود .
شبكه های Client/Server
در شبكه های Client/Server  نقش هر كامپیوتر و افراد مسئول بیشتر از شبكه های Peer – To – Peer مشخص می گردد . به طور كلی وظیفه سرور سرویس دادن به كاربران است . اغلب یك وظیفه خاص به Server محول می شود كه می تواند شامل مدیریت كاربران ? امنیت در شبكه ? مدیریت چاپگرها ? صفحات وب ? فایلها و بانكهای اطلاعاتی باشد . پس
Server های زیادی ممكن است در یك شبكه وجود داشته باشند كه هر كدام از آنها یكی از وظایف فوق را دارند . برای مثال به یكی از سرورهای شبكه Client/Server كه مسئولیت مدیریت و حفاظت شبكه را بعهده دارد ? در محیط ویندوز NT ?  Primary Domain Controller  نامیده می شود . 
كارت شبكه
كارت شبكه یا (Network Interface Card) NIC سخت افزاری است كه كامپیوتر را به كابل شبكه متصل می سازد . وظیفه كارت شبكه گرفتن اطلاعات از كامپیوتر و تبدیل آنها به فرمت قابل ارسال توسط كابل شبكه و كنترل عدم آشفتگی اطلاعات ارسالی و دریافتی است . اطلاعات داخل كامپیوتر بطور موازی از طریق گذرگاهها (Bus) كه معمولا 32 بیتی هستند منتقل می شوند . اما هنگامیكه كارت شبكه می خواهد آنها را به كابل شبكه بفرستد ? تنها 2 سیم در كابل شبكه وجود دارد . بنابراین Bus آن یك بیتی است . پس كارت شبكه یك مبدل موازی به سری محسوب می شود . كه البته هنگام ورود اطلاعات از شبكه به كامپیوتر برعكس عمل می كند .
كارت شبكه باید بتواند موقعیت خود را در بین سایر كامپیوترها مشخص كند . تمام كارت های شبكه در سراسر جهان دارای یك شماره سریال هستند كه به صورت سخت افزاری سازنده بر روی لایه فیزیكی آنها قرار داده است . بوسیله این شماره سریال كه مورد تایید IEEE نیز می باشد ? این كارت های شبكه از یكدیگر متمایز می شوند . مثلا در سیستم عامل ویندوز اگر كامپیوتر شما به صورت TCP/IP به شبكه متصل باشد  می توانیددر پنجره Command دستور IPConfig  / ALL   را تایپ كنید . با فشار دادن كلید Enter یك شماره دوازده رقمی بر مبنای 16 مشاهده خواهید كرد ? كه آدرس فیزیكی كارت شبكه است . برای مثال عدد زیر یك نمونه از آدرس فیزیكی كارت می باشد.
00-11-09-D0-4F-21
كابل های شبكه
در شبکه های محلی از کابل بعنوان محیط انتقال و بمنظور ارسال اطلاعات استفاده می گردد.ازچندین نوع کابل در شبکه های محلی استفاده می گردد. در برخی موارد ممکن است در یک شبکه صرفا" از یک نوع کابل استفاده و یا با توجه به شرایط موجود از چندین نوع کابل استفاده گردد. در شبكه های LAN نوع كابلی كه استفاده می شود بستگی مستقیم به سرعت مورد نیاز برای انتقال داده ها و نوع داده هایی كه كارت های شبكه می توانند انتقال دهند دارند . كابل  Ethernet نازك از یك كابل هم محور استفاده می كند كه دارای یك مغزی روكش شده است و انتهای آن به فیش BNC ختم می شود . این نوع كابل مستقیما توسط یك اتصال T شكل به كارت شبكه متصل می گردد. این كابل نباید از اتصال T شكل كارت شبكه فطع شود . زیرا كابل شبكه از یك كامپیوتر به كامپیوتر دیگر انتقال می یابد و همه آنها را به هم متصل می كند . اگر یكی از كابلها از این اتصال جدا شود بقیه كامپیوترهایی كه به این كابل متصل هستند دیگر به شبكه متصل نیستند .
 
نوع کابل انتخاب شده برای یک شبکه به عوامل متفاوتی نظیر : توپولوژی شبکه، پروتکل و اندازه شبکه بستگی خواهد داشت . آگاهی از خصایص و ویژگی های متفاوت هر یک از کابل ها و تاثیر هر یک از آنها بر سایر ویژگی های شبکه، بمنظور طراحی و پیاده سازی یک شبکه موفق بسیار لازم است .

کابل (Unshielded Twisted pair )UTP
متداولترین نوع کابلی که در انتقال اطلاعات استفاده می گردد ، کابل های بهم تابیده می باشند.این نوع كابل سرعت بیشتری را پشتیبانی می كند و ارزان تر و انعطاف پذیرتر نیز می باشد .  این نوع کابل ها دارای دو رشته سیم به هم پیچیده بوده که هر دو نسبت زمین دارای یک امپدانش یکسان می باشند. بدین ترتیب امکان تاثیر پذیری این نوع کابل ها از کابل های مجاور و یا سایر منابع خارجی کاهش خواهد یافت . کابل های بهم تابیده دارای دو مدل متفاوت : Shielded ( روکش دار ) و Unshielded ( بدون روکش ) می باشند. کابل UTP نسبت به کابل STP بمراتب متداول تر بوده و در اکثر شبکه های محلی استفاده می گردد.کیفیت کابل های UTP متغیر بوده و از کابل های معمولی استفاده شده برای تلفن تا کابل های با سرعت بالا را شامل می گردد. کابل دارای چهار زوج سیم بوده و درون یک روکش قرار می گیرند. هر زوج با تعداد مشخصی پیچ تابانده شده ( در واحد اینچ ) تا تاثیر پذیری آن از سایر زوج ها و یاسایر دستگاههای الکتریکی کاهش یابد.

تقسیم بندی بر اساس حوزه جغرافی تحت پوشش . شبکه های کامپیوتری با توجه به حوزه جغرافیائی تحت پوشش به سه گروه تقسیم می گردند :
شبکه های محلی ( کوچک ) LAN
شبکه های متوسط MAN
شبکه های گسترده WAN

شبکه محلی  [LAN= Local Area Network] :

ارتباط واتصال بیش از دو یا چند رایانه در فضای محدود یک سازمان از طریق کابل شبکه وپروتکل بین رایانه ها وبا مدیریت نرم افزاری موسوم به سیستم عامل شبکه را شبکه محلی گویند. کامپیوتر سرویس گیرنده باید از طریق کامپیوتر سرویس دهنده به اطلاعات وامکانات به اشتراک گذاشته دسترسی یابند. همچنین ارسال ودریافت پیام به یکدیگر از طریق رایانه سرویس دهنده انجام می گیرد. از خصوصیات شبکه های محلی می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
1 - اساسا در محیط های کوچک کاری قابل اجرا وپیاده سازی می باشند.
2 - توانائی ارسال اطلاعات با سرعت بالا.
3 - دارای یک ارتباط دایمی بین رایانه ها از طریق کابل شبکه می باشند.
4- محدودیت فاصله
5 - قابلیت استفاده از محیط مخابراتی ارزان نظیر خطوط تلفن بمنظور ارسال اطلاعات
6 - نرخ پایین خطاء در ارسال اطلاعات با توجه به محدود بودن فاصله اجزای یک شبکه محلی عبارتند از :
الف - سرویس دهنده
ب - سرویس گیرنده
ج - پروتکل
د- کارت واسطه شبکه
ط - سیستم ارتباط دهنده
شبکه های MAN . حوزه جغرافیائی که توسط این نوع شبکه ها پوشش داده می شود ، در حد و اندازه یک شهر و یا شهرستان است . ویژگی های این نوع از شبکه ها بشرح زیر است :
1 - پیچیدگی بیشتر نسبت به شبکه های محلی
2 - قابلیت ارسال تصاویر و صدا
3 - قابلیت ایجاد ارتباط بین چندین شبکه

شبکه گسترده  [WAN = Wide Area Network ]:
شبکه های WAN . حوزه جغرافیائی که توسط این نوع شبکه ها پوشش داده می شود ، در حد و اندازه کشور و قاره است .
اتصال شبکه های محلی از طریق خطوط تلفنی ، کابل های ارتباطی ماهواره ویا دیگر سیستم هایی مخابراتی چون خطوط استیجاری در یک منطقه بزرگتر را شبکه گسترده گویند. در این شبکه کاربران یا رایانه ها از مسافت های دور واز طریق خطوط مخابراتی به یکدیگر متصل می شوند. کاربران هر یک از این شبکه ها می توانند به اطلاعات ومنابع به اشتراک گذاشته شده توسط شبکه های دیگر دسترسی یابند. از این فناوری با نام شبکه های راه دور " Long Haul Network" نیز نام برده می شود. در شبکه گسترده سرعت انتقال داده نسبت به شبکه های محلی خیلی کمتر است. بزرگترین ومهم ترین شبکه گسترده ، شبکه جهانی اینترنت می باشد.
ویژگی این نوع شبکه ها بشرح زیر است :
1 - قابلیت ارسال اطلاعات بین کشورها و قاره ها
2 - قابلیت ایجاد ارتباط بین شبکه های LAN
3 - سرعت پایین ارسال اطلاعات نسبت به شبکه های LAN
4 - نرخ خطای بالا با توجه به گستردگی محدوده تحت پوشش

معماری شبكه
ریخت شناسی شبکه " Net work Topology":
توپولوژی شبکه تشریح کننده نحوه اتصال کامپیوتر ها در یک شبکه به یکدیگر است. با استفاده از توپولوژی یك شبكه می توانیم ساختار فیزیكی آن شبكه را بدست آوریم . برای مثال نوع كابل و برد مسافت كابل تا هنگامی كه به تقویت كننده نیاز نباشد و چگونگی ارسال اطلاعات با انتخاب توپولوژی قابل انتخاب است . پارامترهای اصلی در طراحی یک شبکه ، قابل اعتماد بودن ومقرون به صرفه بودن است.
توپولوژی انتخاب شده برای پیاده سازی شبکه ها، عاملی مهم در جهت کشف و برطرف نمودن خطاء در شبکه خواهد بود. انتخاب یک توپولوژی خاص نمی تواند بدون ارتباط با محیط انتقال و روش های استفاده از خط مطرح گردد. نوع توپولوژی انتخابی جهت اتصال کامپیوترها به یکدیگر ، مستقیما" بر نوع محیط انتقال و روش های استفاده از خط تاثیر می گذارد. با توجه به تاثیر مستقیم توپولوژی انتخابی در نوع کابل کشی و هزینه های مربوط به آن ، می بایست با دقت و تامل به انتخاب توپولوژی یک شبکه همت گماشت . عوامل مختلفی جهت انتخاب یک توپولوژی بهینه مطرح می شود. پارامترهای اصلی در طراحی یک شبکه ، قابل اعتماد بودن ومقرون به صرفه بودن است.

انواع متداول توپولوژی ها در شبکه کامپیوتری عبارتند از :
توپولوژی ستاره ای  [Star ]:
اساس شبكه star مشابه شبكه Bus است . با این تفاوت كه دارای یك Hub می باشد كه تمامی كامپیوترها به یک کنترل کننده مرکزی با Hub متصل هستند.
هرگاه کامپیوتری بخواهد با کامپیوتر ی دیگری تبادل اطلاعات نماید، کامپیوتر منبع ابتدا باید اطلاعات را به هاب ارسال نماید. سپس از طریق هاب آن اطلاعات به کامپیوتر مقصد منتقل شود. اگر کامپیوتر شماره یک بخواهد اطلاعاتی را به کامپیوتر شماره 3 بفرستد ، باید اطلاعات را ابتدا به هاب ارسال کند، آنگاه هاب آن اطلاعات را به کامپیوتر شماره سه خواهد فرستاد.
وقتی یك كامپیوتر اطلاعات را به شبكه می فرستد در واقع آن را در طول تمام شاخك های یك ستاره پخش می كند و به همه ی كارتهای شبكه می رسد . در این زمان هر كارت شبكه آدرس مقصد پیام را با آدرس خود چك می كند تا بررسی كند كه پیام برای این كارت شبكه است یا خیر .

معایب توپولوژی STAR عبارتند از :
? از نقاط ضعف این توپولوژی آن است که عملیات کل شبکه به هاب وابسته است. این بدان معناست که اگر هاب از کار بیفتد، کل شبکه مختل می شود . زیرا هاب تنها یك ترمینال ساده نیست و وظیفه پخش داده ها را دارد .
? زیاد بودن طول کابل . بدلیل اتصال مستقیم هر گره به نقطه مرکزی ، مقدار زیادی کابل مصرف می شود. با توجه به اینکه هزینه کابل نسبت به تمام شبکه ، کم است ، تراکم در کانال کشی جهت کابل ها و مسائل مربوط به نصب و پشتیبانی آنها بطور قابل توجهی هزینه ها را افزایش خواهد داد.
? مشکل بودن توسعه . اضافه نمودن یک گره جدید به شبکه مستلزم یک اتصال از نقطه مرکزی به گره جدید است . با اینکه در زمان کابل کشی پیش بینی های لازم جهت توسعه در نظر گرفته می شود ، ولی در برخی حالات نظیر زمانیکه طول زیادی از کابل مورد نیاز بوده و یا اتصال مجموعه ای از گره های غیر قابل پیش بینی اولیه ، توسعه شبکه را با مشکل مواجه خواهد کرد.

نقاط قوت توپولوژی ستاره عبارتند از:
* نصب شبکه با این توپولوژی ساده است.
* توسعه شبکه با این توپولوژی به راحتی انجام می شود.
* اگر یکی از خطوط متصل به هاب قطع شود ، فقط یک کامپیوتر از شبکه خارج می شود.و این بزرگترین مزیت شبكه star است و بر خلاف شبكه گذرگاهی ساده ? اگر یك كامپیوتر از كار بیفتد تمام شبكه را از كار نمی اندازد .

? کنترل مرکزی و عیب یابی . با توجه به این مسئله که نقطه مرکزی مستقیما" به هر ایستگاه موجود در شبکه متصل است ، اشکالات و ایرادات در شبکه بسادگی تشخیص و مهار خواهند گردید.
? روش های ساده دستیابی . هر اتصال در شبکه شامل یک نقطه مرکزی و یک گره جانبی است . در چنین حالتی دستیابی به محیط انتقال حهت ارسال و دریافت اطلاعات دارای الگوریتمی ساده خواهد بود.
توپولوژی حلقوی  [Ring]:
این توپولوژی توسط شرکت IBM اختراع شد وبهمین دلیل است که این توپولوژی بنام IBM Tokenring " مشهور است.
در این توپولوژی کلیه کامپیوتر ها به گونه ای به یکدیگر متصل هستند که مجموعه آنها یک حلقه را می سازد. کامپیوتر مبدا اطلاعات را به کامپیوتری بعدی در حلقه ارسال نموده وآن کامپیوتر آدرس اطلاعات رابرای خود کپی می کند، آنگاه اطلاعات را تقویت كرده و به کامپیوتر بعدی در حلقه منتقل خواهد کرد ( محدودیت فاصله به آن شكلی كه در شبكه گذرگاهی وجود دارد در اینجا مطرح نیست ) و بهمین ترتیب این روند ادامه پیدا می کند تا اطلاعات به کامپیوتر مبدا برسد. سپس کامپیوتر مبدا این اطلاعات را از روی حلقه حذف می کند.

نقاط ضعف توپولوژی فوق عبارتند از:
*اگر یک کامپیوتر از کار بیفتد ، کل شبکه متوقف می شود.(دراین نوع شبكه Terminator وجود ندارد )
* به سخت افزار پیچیده نیاز دارد " کارت شبکه آن گران قیمت است ".
* برای اضافه کردن یک ایستگاه به شبکه باید کل شبکه را متوقف کرد.
?به دلیل عدم وجود تحمل خطا دراین توپولوژی امروزه دیگر از این شبكه ها استفاده نمی شود .
? اشکال زدائی مشکل است . بروز اشکال در یک گره می تواند روی تمام گرههای دیگر تاثیر گذار باشد. بمنظور عیب یابی می بایست چندین گره بررسی تا گره مورد نظر پیدا گردد.

نقاط قوت توپولوژی فوق عبارتند از :
* نصب شبکه با این توپولوژی ساده است.
* توسعه شبکه با این توپولوژی به راحتی انجام می شود.
* مناسب جهت فیبر نوری . استفاده از فیبر نوری باعث بالا رفتن نرخ سرعت انتقال اطلاعات در شبکه است. چون در توپولوژی فوق ترافیک داده ها در یک جهت است ، می توان از فیبر نوری بمنظور محیط انتقال استفاده کرد.در صورت تمایل می توان در هر بخش ازشبکه از یک نوع کابل بعنوان محیط انتقال استفاده کرد . مثلا" در محیط های ادرای از مدل های مسی و در محیط کارخانه از فیبر نوری استفاده کرد
? کم بودن طول کابل . طول کابلی که در این مدل بکار گرفته می شود ، قابل مقایسه با توپولوژی BUS نبوده و طول کمی را در بردارد. ویژگی فوق باعث کاهش تعداد اتصالات ( کانکتور) در شبکه شده و ضریب اعتماد به شبکه را افزایش خواهد داد.
?نیاز به فضائی خاص جهت انشعابات در کابل کشی نخواهد بود.بدلیل استفاده از یک کابل جهت اتصال هر گره به گره همسایه اش ، اختصاص محل هائی خاص به منظور کابل کشی ضرورتی نخواهد داشت .
توپولوژی خطی یا اتوبوسی  [BUS]:

در یک شبکه خطی چندین کامپیوتر به یک کابل بنام اتوبوسی متصل می شوند. در این توپولوژی ، رسانه انتقال بین کلیه کامپیوتر ها مشترک است. یکی از مشهورترین قوانین نظارت بر خطوط ارتباطی در شبکه های محلی اترنت است. سیستم های اترنت قدیمی برای توپولوژی باس از کابل های کواکسیال استفاده می کردند که امروزه دیگر به ندرت به چشم می خورد . توپولوژی اتوبوس از متداوالترین توپولوژی هایی است که در شبکه محلی مورد استفاده قرار می گیرد.وقتی کامپیوتری که در شبکه وجود دارد ،داده هایی را می فرستد ،سیگنال ها در هر دو جهت حرکت می کنند و به همه کامپیوترهای دیگر می رسند.در واقع آدرس دهی اطلاعات به وسیله یك كامپیوتر خاص انجام می شود . اما همه اطلاعات در كل طول كابل شبكه انتشار می یابد و هر كارت شبكه آدرس مقصد اطلاعات را می خواند و در صورتی كه مال خودش بود دریافت و در غیر این صورت عملی انجام نمی دهد . وقتی اطلاعات به یك Terminator (پایان دهنده ) می رسد خودبه خود قطع می شود . ”پایان دهنده “ یك عمل حیاتی را در شبكه انجام می دهد . زیرا اگر اطلاعات توسط پایان دهنده قطع نشود ? دوباره در طول شبكه منتشر می شود و این باعث اختلال در كار شبكه می گردد .
مزایای توپولوژی BUS
? کم بودن طول کابل . بدلیل استفاده از یک خط انتقال جهت اتصال تمام کامپیوترها ، در توپولوژی فوق از کابل کمی استفاده می شود.موضوع فوق باعث پایین آمدن هزینه نصب و ایجاد تسهیلات لازم در جهت پشتیبانی شبکه خواهد بود.
? ساختار ساده . توپولوژی BUS دارای یک ساختار ساده است . در مدل فوق صرفا" از یک کابل برای انتقال اطلاعات استفاده می شود.
? توسعه آسان . یک کامپیوتر جدید را می توان براحتی در نقطه ای از شبکه اضافه کرد. در صورت اضافه شدن ایستگاههای بیشتر در یک سگمنت ، می توان از تقویت کننده هائی به نام Repeater استفاده کرد.

كابل هایی كه فیش T شكل دارند و به صورت Bus شبكه شده اند ? نباید یك طرف كابل بیرون باشد و باید حتما یك پایان دهنده داشته باشند . پایان دهنده در شبكه یك مقاومت 50 اهمی است . بنابراین به كارت شبكه دو مقاومت 50 اهم به طور موازی متصل شده است ? كه مجموعا 25 اهم می شود . چنانچه پایان دهنده به شبكه متصل نباشد یا مقدار مقاومت 50 اهم غلط انتخاب شده باشد كارت شبكه مقاومت متفاوتی را خواهد دید و عملكرد شبكه متوقف شده یا بدتر از آن مختل می گردد . توپولوژی باس نسبت به بروز خطا مقاومتی از خود نشان نمی دهد و كافیست یكی از گذرگاهها (یكی از كامپیوترها ) قطع شود تا كل شبكه از كار بیفتد . 

معایب توپولوژی BUS
? مشکل بودن عیب یابی . با اینکه سادگی موجود در تویولوژی BUS امکان بروز اشتباه را کاهش می دهند، ولی در صورت بروز خطاء کشف آن ساده نخواهد بود. در شبکه هائی که از توپولوژی فوق استفاده می نمایند ، کنترل شبکه در هر گره دارای مرکزیت نبوده و در صورت بروز خطاء می بایست نقاط زیادی بمنظور تشخیص خطاء بازدید و بررسی گردند.
?ایزوله کردن خطاء مشکل است . در صورتیکه یک کامپیوتر در توپولوژی فوق دچار مشکل گردد ، می بایست کامپیوتر را در محلی که به شبکه متصل است رفع عیب نمود. در موارد خاص می توان یک گره را از شبکه جدا کرد. در حالتیکه اشکال در محیط انتقال باشد ، تمام یک سگمنت می بایست از شبکه خارج گردد.
? ماهیت تکرارکننده ها . در مواردیکه برای توسعه شبکه از تکرارکننده ها استفاده می گردد، ممکن است در ساختار شبکه تغییراتی نیز داده شود. موضوع فوق مستلزم بکارگیری کابل بیشتر و اضافه نمودن اتصالات مخصوص شبکه است .
? پس از نقطه ضعف عمده این شبکه آن است که اگر کابل اصلی که بعنوان پل ارتباطی بین کامپیوتر های شبکه می باشد قطع شود،یا یک مشکل کوچک در ترمینال رخ دهد ، کل شبکه از کار خواهد افتاد.سیگنال هایی که نمی توانند از یک نقطه بخصوص بگذرند نمی توانند به کامپیوترهایی که بعد از آن نقطه وجود دارند برسند. علاوه بر این وقتی مشکلی در نقطه ای از شبکه به وجود می آید،کل شبکه به دو سگمنت یا قطعه تقسیم می شود و هریک از آن بخش ها بدون ترمیناتور خواهند شد و در نتیجه هیچ یک از دو بخش شبکه قادر به برقراری ارتباط و تبادل داده ها نمی باشند. به همین دلیل امروزه از شبکه های باس به ندرت استفاده می شود.
توپولوژی  مش یا توری  [Mesh] :
در این توپولوژی هر كامپیوتر توسط یك كابل به یك كامپیوتر دیگر متصل می شود . شبكه Mesh از تكنولوژی Router برای برقراری ارتباط از یك جا به جای دیگر استفاده می كند كه خطای كمتری دارد .
 مزیت این توپولوژی آن است که هر کامپیوتر با سایر کامپیوتر ها ارتباطی مجزا دارد. بنابراین ، این توپولوژی دارای بالاترین درجه امنیت واطمینان می باشد.چون تحمل خطا در این شبكه بسیار زیاد است  اگر یک کابل ارتباطی در این توپولوژی قطع شود ، شبکه همچنان فعال باقی می ماند و ارتباط كل شبكه دچار مشكل نمی شود .
از نقاط ضعف اساسی این توپولوژی آن است که از تعداد زیادی خطوط ارتباطی استفاده می کند،در نتیجه هزینه كابل كشی چنین شبكه ای بسیار سرسام آور است. مخصوصا زمانیکه تعداد ایستگاه ها افزایش یابند. به همین جهت این توپولوژی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست. برای مثال ، در یک شبکه با صد ایستگاه کاری ، ایستگاه شماره یک نیازمند به نود ونه كابل می باشد. تعداد کابل های مورد نیاز در این توپولوژی با رابطه  N(N-1)/2محاسبه می شود که در آن N تعداد ایستگاه های شبکه می باشد.
از چنین توپولوژی بیشتر  در شبکه های تجاری بزرگ استفاده می شود چون شبکه را قادر می سازد در مقابل اختلالات ممکن از قبیل مشکلات احتمالی در مسیریاب ،هاب و کابل ها در حد امکان مصون شوند. همچنین سایت های زیادی به این روش به یكدیگر متصل می شوند زیرا بهترین مسیر برای انتقال اطلاعات در كل شبكه همان مسیر مستقیم بین دو كامپیوتر است .
 
توپولوژی درختی  [ Tree ] :
این توپولوژی از یک یا چند هاب فعال (active hub) یا تکرار کننده (repeater) برای اتصال ایستگاه ها به یکدیگر استفاده می کند. هاب مهمترین عنصر شبکه مبتنی بر توپولوژی در ختی است : زیرا کلیه ایستگاه ها را به یکدیگر متصل می کند. وظیفه هاب دریافت اطلاعات از یک ایستگاه و تکرار وتقویت آن اطلاعات وسپس ارسال آنها به ایستگاه دیگر می باشد.
نقطه قوت این توپولوژی این است که زمانی که یک هاب از کار بیفتد تنها ایستگاه های متصل به آن هاب از کار خواهند افتاد.
انواع هاب ها عبارتند از:
هاب کنترل پذیر (manageable) :این نوع هاب هوشمند و انعطاف پذیر می باشد.بدین معنی که هر یک از درگاه های (ports) آن توسط مدیر شبکه از طریق نرم افزار می توانند فعال یا غیر فعال شوند .
هاب مستقل :(Stand_Alone) این نوع هاب برای یک گروه از کامپیوترهایی که به طور مجزا از کل شبکه کار می کنند،به کار میرود.
هاب پیمانه ای (Modular): این نوع هاب با یک کارت یا شاسی همراه است که توسط این کارت می توان تعداد درگاه های آن را افزایش داد .
هاب پشته ای (stackable): این نوع هاب شبیه هاب مستقل (Stand_Alone) می باشد .با این تفاوت که تعدادی از آنها را می توان مثل یک پشته به یکدیگر متصل کرد تا تعداد پورت های کل هاب آن افزایش یابند.
 
توپولوژی ترکیبی " Hybrid"
امروزه توپولوژی های تركیبی متداولترین نوع توپولوژی ها هستند . البته این انتخاب به این دلیل نیست كه این نوع توپولوژی ها بهتر از سایر توپولوژی ها است . بلكه به این  علت است كه توپولوژی های تركیبی در حقیقت نتیجه زیر ساخت های توپولوژی های دیگری هستند كه بارها و بارها تجربه شده اند . حتی ممكن است در یك شركت توپولوژی های غیرمشابهی با استفاده از این روش با یكدیگر تركیب شده باشند . تركیب هاب ها و سایر دستگاه های شبكه قابلیت اتصال توپولوژی های مختلف را به وجود می آورد . بطور كلی بعید نیست كه از سیستم كابلهای ارتباطی Ethernet نازك وضخیم هم استفاده شود و همچنین چندین توپولوژی ستاره ای به یكدیگر متصل شده باشند .
این توپولوژی ترکیبی است از چند شبکه با توپولوژی متفاوت که توسط یک کابل اصلی بنام استخوان بندی " Back bone" به یکدیگر مرتبط شده اند . هر شبکه توسط یک پل ارتباطی " Bridge" به کابل استخوان بندی متصل می شود.

روش های ارسال داده
در شبكه دو راه اصلی برای كنترل چگونگی و اطمینان از صحت اطلاعات فرستاده شده داده وجود دارد . این دو راه CSMA/CD وToken Passing نام دارند .
به وسیله روش CSMA/CD شبكه های Ethernet با یكدیگر ارتباط برقرار می كنند . به وسیله CSMA/CD می توان اطلاعات را در طول شبكه از یك كامپیوتر به كامپیوتر دیگر فرستاد ? بطوریكه فقط كامپیوتر مقصد كه آدرس دهی شده است آنرا بخواند و بقیه آنرا رد كنند . این قابلیت برای شبكه خوب است اما تصور كنید كه چه اتفاقی می افتد اگر دو كامپیوتر همزمان اطلاعاتی را بفرستند ? در این حالت تصادم اطلاعات پیش می آید و باعث از بین رفتن اطلاعات می شود . پس لازم است كه توسط فرآیندهایی ? ارسال اطلاعات با قابلیت اطمینان بیشتر انجام شود .
فرآیند (CS) Carrier Sense : ابتدا میزبان به شبكه دقت می كند تا بررسی كند كه كامپیوتر دیگری مشغول ارسال اطلاعات به كامپیوتر مقصد نباشد ...

لینک کمکی